Plansız duruşları azaltmak: kazandıran sırayla

1 · Rakamla ifade edin

Duruş maliyeti hesaplayıcısını her hat için gelirle değil katkı marjıyla çalıştırın. Fortune Global 500 şirketleri plansız duruşlar yüzünden gelirlerinin tahminen yaklaşık %11'ini kaybediyor (Siemens, The True Cost of Downtime); bu çalışmayı ilk kez yapan fabrikaların çoğu, kimsenin hesabını vermediği bir rakam bulur.

2 · Makineleri kritiklik teorisine göre değil, kayba göre sıralayın

Kaybedilen marja göre sıralanmış on iki aylık duruş geçmişi. İlk on makine genellikle sorunun %60-80'ini kapsar. Programın kapsamı bu ondur: ilk gün tüm tesise yaymaya direnin.

3 · Sensör yaklaşımını makine sınıfına göre seçin

Dönen ekipman (pompalar, fanlar, redüktörler, kompresörler): tanı modelleriyle özel titreşim sensörleri (en derin öneriler, makine başına donanım maliyeti. Geri kalan her şey (ve henüz sensör takmayacağınız dönen ekipman): zaten arşivlediğiniz proses sinyallerinde sapma tespiti) donanım yok, hiç titreşmeyen öncü belirtileri yakalar. Çoğu tesisin ikisine de ihtiyacı vardır; oranı kayıp sıralaması söyler.

4 · Tahminleri iş akışına bağlayın

İş emrine dönüşmeyen bir tahmin bir demodur. Alarmları bir sorumlu, bir termin ve bir geri bildirim alanıyla ("arıza gerçek miydi?") CMMS'e entegre edin: modelleri dürüst, teknisyenleri bağlı tutan bu geri bildirim döngüsüdür. Bu şekilde yürütülen programlar plansız duruşların %20-50'sinin geri kazanıldığını bildirir; gösterge paneli olarak yürütülenler ekran görüntüsü bildirir.